เมื่อวันนั้น ฉันมองดูคนสองคนจับมือกันเดินตากฝน แล้ววิ่งผ่านหน้าฉันด้วยใบหน้าที่มีแต่ความสุข ฉันคิดในใจว่า พวกนั้นคงจะโง่ ฝนตกหนาจะตาย...เปียกด้วย...ไม่เห็นมีความสุขตรงไหนเลย ฉันมาเข้าใจด้วยตัวเองเมื่อวันหนึ่ง...ในวันฝนตก สองมือที่จับกัน...มือที่หนาวเหน็บกลับอุ่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เป็นแค่ความทรงจำเสี้ยวเดียวซึ่งตอนนี้มันหายไปแล้ว ไม่มีเหลืออีกต่อไป....จบบบบบบ

เหอะๆๆๆ.....กำ นั่นก้อเป็นความทรงจำเพียงเศษเสี้ยวเดียว ช่างมานเหอะๆ มานผ่านมาล่ะ แค่คิดให้ใจชุ่มชื้นไปวันๆ......พอล่ะๆๆๆๆๆๆๆๆตื่นๆๆๆๆๆๆ อิอิ อีกม่ายกี่วันก้อจามีสอบฟิสิกส์ล่ะ อ่านหนังสือกันมั่งรึยัง....ส่วนเรายัง...ก้ออ่านอยู่บ้าง..แต่...หง่ะ ม่ายเข้าจายอย่างแรงงงงงเหอะๆๆๆๆ กลัวสอบตกจังเลย...จากเราซึ่งเคยเข้าใจวิชานี้อาจจะตกก้อได้ เพราะรู้สึกว่ามานยากมาก มานทามม่ายได้ แต่ยางงายก้อจาพยายามน่ะ ขอให้เพื่อนทุกคนสอบผ่านด้วยน่ะครับ วันนี้เหนื่อยจังเลยอ่ะ....เข้าสวนมา เป็นภูเขาทั้งหมดเลยอ่ะ...แค่เดินกห้อเหนื่อยแล้ว ยังจาให้เราเก็บลำไย และอารายอีกหลายอย่าง เหนื่อยมากๆๆๆ...รู้เลยว่าม่ายเหมาะกับงานแบบนี้ อยากสอบให้ได้จาได้ม่ายต้องมาทำงานหนักแบบนี้ นอกจามีสวนแล้วยังเลี้ยงวัวตั้ง20กว่าตัวอีก....เหอะๆๆๆ ไอ้วอร์มเอ้ยยยยสอบเอ็นไม่ติดก้อมาเลี้ยงวัวเลี้ยงควายอยู่ที่บ้านนั่นแหละว้า....ฮ่าๆๆๆๆๆๆ หวังว่าเพื่อนๆๆๆคงจาเบื่อกับการอ่านสเปซเราแล้วแหละ อิอิ ไปดีกว่า...สเปซเราม่ายร้างแล้ว เย้ๆๆๆๆๆ